Claudia Theinert

Het leven is het kostbaarste dat ons gegeven is. Het is kwetsbaar en broos, maar tegelijkertijd schuilt er een kracht in ons die alles overstijgt en die het onmogelijke vaak toch mogelijk maakt. Hoe de omstandigheden van ons leven ook waren of zijn: voor ieder van ons is er een weg tot bevrijd en bezield leven.

In mij leeft een diepe passie voor het leven. Ze is gegroeid door de jaren heen, in het bijzonder tijdens de moeilijke periodes in mijn leven. Ik heb ervaren, dat er een kracht is die geneest. Dat genezen gebeurt niet van vandaag op morgen. Het is een proces dat tijd vraagt. Maar gaandeweg heb ik ervaren dat het leven mij tegemoet komt en mij aanreikt wat ik nodig heb.

Dat vraagt van mij dat ik voor die kracht open sta. Dat ik tijd neem om stil te staan, om te zien wat is, om te luisteren naar de vele ‘stemmen’ die dagelijks op me afkomen en daarin die stem te onderscheiden die me de weg tot leven wil wijzen, de bron van waaruit ik leef.
Vele jaren dacht ik, dat ik perfect en sterk moest zijn om geaccepteerd en/of bemind te worden.
Geleidelijk aan ontdekte ik echter dat de essentie van mijn (christelijk) geloof hierin ligt: je hoeft juist niet perfect te zijn. Je mag gewoon mens zijn, in alle kwetsbaarheid. Hierin gebeurt menswording.

Voor mij is dat de bevrijdende, Blijde Boodschap: te mogen leven vanuit de kracht van imperfectie en kwetsbaarheid en weten dat God aanvult wat mij ontbreekt.
Ik ben dan ook geraakt door een God, die ik ontmoet in de natuur, in het leven, in mezelf  en in de mensen om mij heen. Ik ervaar Hem in mijn geloofsgemeenschap, in het samen vieren, in het breken van het brood. Bezieling, compassie en inspiratie vormen daarbij de leidraad van mijn leven.

STILTE is voor mij de ruimte van ontmoeting met mezelf en met God, de bron waaruit ik leef, die me inspireert en laat worden die ik ben. Ik probeer te leven vanuit contemplatie. Een levenshouding, vol verwondering over het geheim van het leven dat me omgeeft en dat me leert om te kijken met de ogen van het hart. Proberen door de oppervlakte heen het wezenlijke te zien.
Dit probeer ik te leven midden onder mensen in een gewone wijk, in het gewone dagelijkse leven.

Ik ben als  religieuze en als vrouw onderweg, als tochtgenote met en voor anderen, die, zoals ik, verlangen naar een bezield leven. Ik herken me in de woorden van Brené Brown:

“Werken aan een bezield leven
is als naar een ster aan de hemel lopen:
je komt er nooit, maar je weet zeker
dat je de goede kant op gaat.”

Het is een boeiende weg, met vallen en opstaan, soms op paden die niet begaanbaar lijken, soms door de woestijn, soms met schitterende vergezichten, maar telkens weer: onderweg gebeurt en voltrekt zich mijn leven, in de ontmoeting en groeiende verbondenheid met mezelf, met anderen en met de Ander. Wat mij op die weg kenmerkt is humor en creativiteit, het kunnen genieten van de vele kleine en grote dingen van elke dag. Te luisteren en ook die woorden te horen die er niet gezegd (kunnen) worden.

Het is dan ook  mijn diepe wens, als tochtgenote anderen behulpzaam te mogen zijn in het ontdekken van hun eigen en unieke weg naar een gelukkig, bezield en bevrijd leven.

Geestelijke begeleiding zie ik als mijn persoonlijk charisma. Tochtgenote  te mogen zijn om met anderen een stuk innerlijk op reis te gaan is voor mij telkens een kostbaar geschenk.

Neem contact met mij op.

 

 

Ga naar boven